Ik vraag me ineens iets af. Vraag je deze mensen (in de categorie straatfotografie) eigenlijk om toestemming voor het maken of publiceren van een foto? En zoja, doe je dat dan vooraf of achteraf? Gewoon even uit nieuwsgierigheid :)
Nee, dat zou het maken van straatfoto’s volkomen onmogelijk maken en ook eigenlijk de bedoeling ervan veranderen/ teniet doen.
Ik maak heel veel foto’s op zo’n (mid)dag, als ik iedereen toestemming moet gaan vragen, ben ik meer aan het praten dan aan het fotograferen. Vantevoren is het lastig in te schatten of de foto echt gelukt is (zowel technisch gezien als qua moment en ik ben vrij precies zoals je weet) en vaak heb je maar 1 kans (bij een stilzittend persoon iets meer, maar dan nog) en lopende mensen in 1 x scherp krijgen kan een uitdaging zijn.
Vooraf is onmogelijk, heb het weleens geprobeerd maar zodra mensen zich ervan bewust zijn is het al geen straatfotografie meer. Ze gaan poseren of zenuwachtig doen en dan ben je eigenlijk met portretten bezig.
Achteraf zou soms letterlijk betekenen dat ik achter mensen aan moet hollen. Als de foto vervolgens niet gelukt is, moet je ze misschien nog teleurstellen ook nog. Ik heb bij het fotograferen van kinderen achteraf weleens mijn kaartje gegeven aan de ouder/grootouder, wanneer ik er meerdere gemaakt had en dus het idee had dat er nog wel wat tussen kon zitten.
Dan is er nog het feit dat sommige mensen absoluut niet snappen waarom je überhaupt fotografeert. Dat leidt dus tot ellenlange gesprekken en als je pech hebt vervelende discussies of zelfs agressie, iets wat tegenwoordig steeds vaker voorkomt helaas.
Wanneer iemand zichzelf op mijn site ontdekt en de foto zelf wil hebben; geen probleem. De foto zelf publiceren mag je als gefotografeerde niet doen, maar bij normaal gebruik zal ik daar ook niet over vallen. Wanneer iemand zichzelf online ziet en de foto verwijderd wil zal ik daar in principe ook niet moeilijk over doen. Ik zeg in principe, omdat respect wederzijds moet zijn.
Ik hoop dat dit duidelijk was. Ik moet er eigenlijk eens een stukje over schrijven maar weet niet zo goed waar. Ik denk dat ik een keer een onderdeel op deze site moet maken met dit soort artikelen. :)
Heel duidelijk! Ik vind het wel een lastig issue want begrijp aan de ene kant precies wat je bedoelt, maar ken aan de andere kant ook mensen die het heel vervelend zouden vinden om “zomaar” op iemands foto en website terecht te komen… Ach nou ja, het zal als fotograaf altijd zoeken zijn naar balans en zolang het inderdaad respectvol gebeurt is er denk ik niet veel aan de hand. :)
Tja, dat is nou net het punt; dat ‘zomaar op de foto komen’ is iets wat al tientallen jaren gebeurt en onze privacy wordt momenteel op allerlei punten vreselijk aangetast, maar daar vallen mensen niet over; op een foto komen dan weer wel.
Het bijzondere is dat diezelfde mensen niet stilstaan bij het kopen van posters/ ansichtkaarten van straatfotografen van vroeger- bijv Henri Cartier Bresson, om maar een voorbeeld te noemen.
Het zou jammer zijn voor de geschiedenis als ons tijdsbeeld geen beeld meer heeft, maar alleen een verhaal. Hoe het dan echt was, daar moet je dan naar gaan raden.. Ik hoop niet dat het zover komt.
Ik vraag me ineens iets af. Vraag je deze mensen (in de categorie straatfotografie) eigenlijk om toestemming voor het maken of publiceren van een foto? En zoja, doe je dat dan vooraf of achteraf? Gewoon even uit nieuwsgierigheid :)
Nee, dat zou het maken van straatfoto’s volkomen onmogelijk maken en ook eigenlijk de bedoeling ervan veranderen/ teniet doen.
Ik maak heel veel foto’s op zo’n (mid)dag, als ik iedereen toestemming moet gaan vragen, ben ik meer aan het praten dan aan het fotograferen. Vantevoren is het lastig in te schatten of de foto echt gelukt is (zowel technisch gezien als qua moment en ik ben vrij precies zoals je weet) en vaak heb je maar 1 kans (bij een stilzittend persoon iets meer, maar dan nog) en lopende mensen in 1 x scherp krijgen kan een uitdaging zijn.
Vooraf is onmogelijk, heb het weleens geprobeerd maar zodra mensen zich ervan bewust zijn is het al geen straatfotografie meer. Ze gaan poseren of zenuwachtig doen en dan ben je eigenlijk met portretten bezig.
Achteraf zou soms letterlijk betekenen dat ik achter mensen aan moet hollen. Als de foto vervolgens niet gelukt is, moet je ze misschien nog teleurstellen ook nog. Ik heb bij het fotograferen van kinderen achteraf weleens mijn kaartje gegeven aan de ouder/grootouder, wanneer ik er meerdere gemaakt had en dus het idee had dat er nog wel wat tussen kon zitten.
Dan is er nog het feit dat sommige mensen absoluut niet snappen waarom je überhaupt fotografeert. Dat leidt dus tot ellenlange gesprekken en als je pech hebt vervelende discussies of zelfs agressie, iets wat tegenwoordig steeds vaker voorkomt helaas.
Engelse Wiki link over street photography – vrij magertjes hoor, maar in ieder geval iets.
Nederlandse Wiki link: portretrecht – standaardvraag van mensen: ja maar het portretrecht dan?
Wanneer iemand zichzelf op mijn site ontdekt en de foto zelf wil hebben; geen probleem. De foto zelf publiceren mag je als gefotografeerde niet doen, maar bij normaal gebruik zal ik daar ook niet over vallen. Wanneer iemand zichzelf online ziet en de foto verwijderd wil zal ik daar in principe ook niet moeilijk over doen. Ik zeg in principe, omdat respect wederzijds moet zijn.
Ik hoop dat dit duidelijk was. Ik moet er eigenlijk eens een stukje over schrijven maar weet niet zo goed waar. Ik denk dat ik een keer een onderdeel op deze site moet maken met dit soort artikelen. :)
Heel duidelijk! Ik vind het wel een lastig issue want begrijp aan de ene kant precies wat je bedoelt, maar ken aan de andere kant ook mensen die het heel vervelend zouden vinden om “zomaar” op iemands foto en website terecht te komen… Ach nou ja, het zal als fotograaf altijd zoeken zijn naar balans en zolang het inderdaad respectvol gebeurt is er denk ik niet veel aan de hand. :)
Tja, dat is nou net het punt; dat ‘zomaar op de foto komen’ is iets wat al tientallen jaren gebeurt en onze privacy wordt momenteel op allerlei punten vreselijk aangetast, maar daar vallen mensen niet over; op een foto komen dan weer wel.
Het bijzondere is dat diezelfde mensen niet stilstaan bij het kopen van posters/ ansichtkaarten van straatfotografen van vroeger- bijv Henri Cartier Bresson, om maar een voorbeeld te noemen.
Het zou jammer zijn voor de geschiedenis als ons tijdsbeeld geen beeld meer heeft, maar alleen een verhaal. Hoe het dan echt was, daar moet je dan naar gaan raden.. Ik hoop niet dat het zover komt.