Ik had eerst het design van deze site willen aanpassen, maar dat moet nog even wachten (helaas). Wel is er vanaf vandaag een apart blog voor mijn nieuwe iPhone365 project, dus als je daarin geïnteresseerd bent, kun je je ook op die rss feed abonneren.

Ik heb besloten een tweede iPhone365 te starten. Lang getwijfeld over hoe ik een 365 project of ander dagelijks/ wekelijks project deze keer vorm zou geven; met analoge camera’s, met willekeurige camera’s, met een thema (iedere dag een jaar lang.. nee geen goed plan) enzovoort. Op 6 januari heb ik de knoop doorgehakt. Ik houd het wederom op iPhone foto’s om het mezelf niet onmogelijk te maken. Zwart-wit en vierkant als rode draad. Streven naar kwaliteit en liefst ook diepgang, maar niet naar iedere dag uploaden en al helemaal niet naar tig sites zoals hiervoor..

Foto nr. 1 meet pikkedonker waar ik voor mijn gevoel wel inzat- focus kwijt, wat te doen? Dag 1, wijzer op 1. Het is een verwijzing naar de laatste foto van m’n vorige iPhone365 waar metertjes opstonden en als je goed kijkt en dat laatste project ook kent zie je die foto misschien hierin…

Foto nr. 2 was het beeld dat ik zag toen ik bij de Latijnse School de kelder inliep. Zo’n beeld met een oh!-moment waarbij je je camera(telefoon) niet snel genoeg uit je tas kunt trekken. Minder denken, meer gevoel.

2 oktober – 14 november 2010

A Tale of Two Cities, A Gallery – Hongkong. iPhone foto’s van mij en Alvin Chiu. Bekijk de foto’s van de opening op de site van A Gallery.
Poster design: Noddy Tin

The End? – iPhone foto van 6 mei – 365/365

private – iPhone foto van 3 mei – 363/365

two – iPhone foto van 23 april – 352/365

Op 6 mei maakte ik mijn 365e en daarmee laatste iPhone foto van de dag. Ook al gingen ze niet altijd op dezelfde dag online, ik heb geen dag gemist.

Er waren slechte dagen- dagen waarop ik ‘s avonds laat nog rondrende op zoek naar een geschikt onderwerp, mezelf vervloekend voor het aangaan van een project als dit, dagen waarop ik zo druk was dat ik werkelijk niet meer wist hoe ik nog een goede foto moest maken met dat kleine iPhone cameraatje, een dag waarop ik het vergat en de ene absoluut slechte foto die ik die dag nog wel gemaakt had toch online moest zetten (van mezelf), dagen waarop ik ziek was en (gek genoeg) toch nog betere foto’s wist te maken dan op andere dagen.

Er waren ook goede dagen; dagen waarop ik meerdere foto’s mooi of leuk vond en moest kiezen (soms een onmogelijke taak) en dagen waarop ik zoveel foto’s had gemaakt dat ik veel tijd kwijt was aan het nabewerken van al die foto’s.

Mensen vroegen me weleens, waarom gebruik je niet een foto van gisteren? Voor mij werkte dat niet, het zou het doel van het project teniet doen; iedere dag een foto maken en goede en slechte dagen accepteren. Het ging nu eenmaal niet om alleen maar ‘mooie foto’s maken’, het ging om dagelijks foto’s maken.

Ik heb geprobeerd niet keer op keer dezelfde onderwerpen te fotograferen, wat soms erg moeilijk was. Ik verbreedde mijn blikveld en ging niet alleen voor de voro mij veilige close-ups en abstracte onderwerpen, maar begon bijvoorbeeld aan straatfotografie.

Dit project heeft bij mij veel verandering teweeggebracht. Ik begon als iemand die echt eerst die ene lens nodig zou hebben voordat ze dit en dat zou kunnen fotograferen. Nu ik het project eindig ben ik weer terug bij de basis. Ik gebruik weer analoge camera’s. Ik houd niet meer bij wat het nieuwe model van Canon nu weer kan en hoef ‘m ook niet te hebben; het interesseert me niet meer, het is gewoon niet meer zo belangrijk. Ik heb altijd minimaal 1 camera bij me (naast de iPhone); mijn compacte lomo, digitale slr, een analoge meetzoeker, polaroid camera of m’n meest recente aanwinst; de kodak brownie (uit de jaren ’20).

En nu? Nieuw project? Op vrijdag 7 mei had ik nog niet definitief besloten wat ik zou gaan doen- diezelfde avond nog heb ik echter de knoop doorgehakt. Ik ben iedere dag foto’s aan het maken. Een geheel ander project en voor nu houd ik nog even voor me wat precies; als een deel ervan afgerond is zal er weer wat online verschijnen. In ieder geval blijf ik iedere dag foto’s maken.

En iPhone foto’s? Die blijf ik uiteraard ook maken. Er liggen nog wat leuke nieuwe dingen en projecten in het verschiet, dus mijn iPhone mag het voorlopig nog niet begeven..

The End? – iPhone photo of may 6 – 365/365

private – iPhone photo of may 4 – 363/365

two – iPhone photo of april 23 – 352/365

On may 6th I took the 365th and therefore the last daily iPhone photo. I completed the whole year and although I did not manage to always post them on the same day, I did in fact take a photo each day, no exceptions.

There have been bad days- days on which I ran around at night searching for a suitable subject, cursing myself for taking on this project, days on which I was so busy I had no idea how to even manage taking a good photo with a tiny camera like the iPhone, one day on which I had forgotten completely and had taken just one photo, which was really the worst photo of the whole project but went online anyway, days on which I was sick with the flu and managed to take photos I liked better than some others I had taken (which amazed me, really)

There have been good days too; days on which I had to choose between lots of photos I really liked (which sometimes was an impossible task), days on which I had taken so many photos I spent a lot of time processing all of them.

Sometimes people would ask me, why not use a photo I took yesterday? To me, that would mean giving up. It would defeat the whole purpose; to really take that photo a day and to accept both good days and bad days. So I never did use a photo I had not taken that day.

I tried to not photograph the same subjects over and over again, which proved to be a difficult task. I tried to broaden my view, to not only photograph the things I had been photographing for so long; abstracts, close-ups. I took on street photography, for example.

This project has really changed many things for me. I started out being one of those people who needs that new lens badly, who thinks she can’t be a real photographer without at least owning a 5D. I am ending this project returning to the basics. I picked up analog cameras again. I no longer have a clue about new models being released. I am always carrying at least one camera with me. A compact analog camera like the Lomo, or my dslr, an analog rangefinder or maybe a polaroid camera or the kodak brownie I recently bought. It doesn’t really matter, as long as I can take photos with it.
I like using different cameras for different purposes. They all have their own different qualities and approach.

So, now what? A new project? I hadn’t decided yet on friday may 7th- I finally decided that evening though. I am still taking photos each and every day. A completely different project and for now, I will keep it to myself. When I’ve finished part of it, it will go online.

iPhone photos? Of course I keep taking photos with the iPhone camera. There’s a few nice new things and projects coming up too, so my iPhone really has to hang in there for just a little while longer..

EYE’EM is een jong internationaal team van creatieven, ontwerpers, ontwikkelaars en denkers in Berlijn (…) met een website over mobiele telefoon fotografie. Over de vraag of ik een interview wilde doen, want ‘we love your work’, hoefde ik niet na te denken. Natuurlijk.

Het interview is te lezen op de website van EYE’EM, in het Engels. (Ik heb het volledig in het Engels geschreven dus er is ook geen vertaling, excuus)

Mijn iPhoneography oftewel iPhone fotografie gaat zo langzamerhand meer van de wereld zien dan ik! Na het artikel in de UK metro afgelopen jaar is er meer nieuws te melden!

Mijn iPhone foto ‘Couple’ (de eerste van deze 5) is geselecteerd voor de tentoonstelling 1 is enough. Al deze foto’s zijn geselecteerd voor de tentoonstelling Pixels at an exhibition bij de Giorgi Gallery in Berkeley (California – USA). De opening is morgen en ik zal er helaas niet zelf bij aanwezig zijn, hoewel een last-minute retourtje (of enkeltje) Californië met dit weer wel zeer aantrekkelijk lijkt.. :)

Couple – iPhone foto van 5 november – nr. 183

Down the drain – iPhone foto van 4 november – nr. 182

365 dagen lang een dagelijkse iPhone foto maken was een project waar ik een half jaar geleden enigszins spontaan aan begon. Ik was me niet bewust van de ‘gevolgen’.
Nu, precies een half jaar verder (hiernaast foto 182 en 183); ik heb geen dag overgeslagen. Op sommige dagen was het frustrerend; ‘s avonds laat nog een foto moeten maken ‘omdat het moet’, of geen idee hebben wat nu weer te fotograferen, of niets produceren waar ik ook maar enigszins tevreden mee was. Op andere dagen had ik zoveel mooie foto’s dat ik haast niet kon kiezen. Op 1 dag vergat ik het, maar had ik wel 1 foto genomen. Een bijzonder slechte, dat wel, maar om 0:10 ging die vreselijk slechte foto toch online.
En ja, soms kost het erg veel tijd en dat is niet altijd leuk voor de mensen om mij heen.

Ik ben dit project desondanks erg dankbaar. Ik train mijn ogen dagelijks op het zien van mogelijke foto’s om me heen. Ik maak iedere dag iets nieuws; heel stimulerend. Ik ben weer meer aan het experimenteren, maak foto’s van vanalles en nog wat zoals ik dat in het begin deed en ik ga ook met slecht weer toch de deur uit ‘om even een foto te maken’ (iets wat je niet altijd doet- de deur uitgaan met slecht weer- als thuiswerkende zzp-er of mij zijnde, de slecht-weer-hater)

Daarnaast heb ik op de reset knop gedrukt. Ik ben niet meer afhankelijk van mijn gereedschap; het maken van ‘die ene foto’ is niet meer onmogelijk omdat ik ‘die ene lens’ niet heb- een kwaal waar vele fotografen last van hebben en waar ik mij ook van los heb moeten maken. Als ik de nieuwe slr heb.. die ene lens.. ja maar zonder dat accessoire.. als, dàn..

Ja, wat dan?

Dan ben je nog steeds dezelfde fotograaf, met dezelfde blik, timing, techniek. Mijn fototoestel maakt de foto, ik maak het beeld.
(Uiteraard zijn er dingen die niet kunnen zonder bepaalde apparatuur en uiteraard maakt specifieke/ betere apparatuur soms gewoon meer mogelijk. Uiteindelijk ben je echter zelf degene die dat beeld maakt, niet de camera.)

Ik heb deze week als proef wat iPhone foto’s laten afdrukken op 15×20 cm; dat viel me zeker niet tegen. De megapixel-gekte is exact dat, megapixel-gekte. Het is niet al wat er is en het geeft niet altijd meer kwaliteit. Ik was desondanks toch nog positief verrast.

Verder stond vorige week een iPhone foto van mij in de Engelse Metro bij een artikel over iPhoneography en is mijn artikel i.c.m. dat Metro stukje weer gebruikt voor een blogje op het iPhone nieuws blog. En er komt meer op het gebied van iPhoneography- maar daar schrijf ik pas over als het concreet is.